 |
 |
 |
|
|
|
Als eerste staat vandaag een bezoek aan 'God's Window' op het programma. Dit
is een prachtig uitzichtpunt op de bijna loodrechte kliffen die de noordelijkste
uitlopers zijn van de Drakensbergen.
Je kijkt vanaf dit punt op het zevenhonderd meter lager gelegen landschap, wat
een adembenemend sprookjesachtig beeld geeft.
Allereerst kom je langs de 'little window', waar je parallel aan de kliffen kan kijken.
Als je het echte 'God's Window' wil zien, dan moet je nog een kwartiertje straf doorlopen.
Door het 'oerwoud' op de top.
Maar dan toch ....
WAUW!!!!
Een GEWELDIG uitzicht! Helaas is het onmogelijk om dit uitzicht met een paar foto's weer te geven.
Helaas tikt de klok door en moeten we weer verder. Met een diepe zucht sta ik op om de wandeling naar beneden te beginnen.
Het is geen wonder dat ik als laatste in de bus aankwam.
Machiel vertelde ons het verhaal achter de namen Treur rivier en Blyde rivier.
In 1844 was een groep pioneers bij een rivier neergestreken. De leider van de
groep, Hendrik Potgieter, ging met een paar mannen naar Lourenço Marques
(tegenwoordig Maputo).
Op de verwachte tijd waren ze nog niet terug. De achtergebleven mannen hebben
nog een aantal weken gewacht maar gingen er toen vanuit dat ze tijdens de lange,
gevaarlijke reis
waren omgekomen. De rivier waar ze hun kamp hadden opgeslagen noemden ze daarom
Treur. Ze trokken vervolgens verder en na een aantal dagen kwamen zij uit bij
een andere rivier.
Hier ontmoeten ze alsnog Potgieter en zijn mannen, die oponthoud hadden gehad.
De blijdschap werd geuit door deze rivier de naam Blyde te geven.
Waar de twee rivieren samenkomen ontstonden geulen en stroomgaten (potholes)
in het gesteente. Deze geulen en gaten verzamelen zand en kleine steentjes,
waarbij de zwaarste
steentjes natuurlijk het moeilijkst weer uitgespoeld worden. Dit betekent dat
deze potholes een uitgelezen plaats is om goud te zoeken. Vandaar de naam 'Bourke's
Luck'.
In de kloof op de voorgrond stroomt de Blyde, op de achtergrond stroomt de Treur, die in de kloof in de Blyde stort.
Via de brug kan je naar de monding van de Treur komen.
In dit soort geulen en stroomgaten verzamelt zich zand en steentjes.
De Byde kloof is indrukwekkend mooi.
Meerdere bruggen overspannen de kloven
De meeste mensen blijven hier op de rots van het uitzicht genieten. De avontuurlijker ingestelde reizigers lopen door om verderop de Treur over te steken.
En dan heb je natuurlijk ook nog een of twee malloten die over de rotsen langs de kloof naar de overkant klauteren. Eitje toch?
Zo klimmend langs de kloof kan je wel heel mooie paatjes schieten.
Genieten van het uitzicht.
Vanaf het punt dat de Treur en de Blyde samenkomen begint de Blyde River Canyon,
oftewel de Blyderivierspoort.
Deze spectaculaire kloof is bijna 28 km lang en is 80 meter diep, die daarmee
de op drie na grootste canyon in de wereld is.
De Blyde River, die hier al millenia krachtig doorheen stroomt, heeft deze adembenemende
formatie zo in de rode zandsteen uitgesleten.
Een bijzondere rotsformatie in de Blyderivierspoort zijn de "Drie Rondawels".
Dit zijn drie reusachtige, ronde rotsen, die sterk doen denken aan de ronde
hutten (rondavels) van de inheemse bevolking.
Je hebt vanaf het uitzichtspunt een werkelijk adembenemend uitzicht over de vallei.
Stroomafwaarts zie je het stuwmeer van de Blyderivierpoort Dam. Het water staat uitzonderlijk laag zoals je op de foto kan zien.
De Blyde slingert zich door de canyon.
Na al deze overweldigende uitzichten gingen we naar het plaatsje Graskop om te lunchen bij Harrie's Pancakes. Na de lunch voor de vertering even de benen strekken.
In de middag kwamen wij aan in onze accomedatie op het Greenway Woods park. Hier brengen wij twee nachten door.
Nadat wij ons geinstalleerd hadden en een drankje hadden gepakt in de bar, konden wij aanschuiven bij de 'braai'.
|
|
|